این نقاشی اثر زیبای ایمان ملکی است که نخستین بار در وبلاگ سیامک قاسمی عزیز دیدمش و حظی وافر و لذتی واسع بردم . ملکی متولد سال ۱۳۵۴ است و نقاشی را از ۱۵ سالگی زیر نظر تنها استاد خود، استاد مرتضی کاتوزیان از نقاشان برجسته سبک رئال آغاز کرد. اگر نگاهی به آثار او بیندازید قطعا به روح آثار او پی خواهید برد. نام این نقاشی مسحورکننده "موسیقی در خفا" می باشد و این هم سایر مشخصات آن: رنگ و روغن روی بوم، ۷۰* ۱۰۰ سانتی متر، سال ۱۳۷۵.

این اثر گروه شیدا را در زیرزمینی به تصویر کشیده است که در آن مشغول تمرین و اجرا هستند. استاد محمدرضا لطفی، استاد محمدرضا شجریان، هادی منتظری، عبدالنقی افشارنیا و پشنگ کامکار ( به ترتیب نوازنده تار، آواز، کمانچه، نی و سنتور) در نقاشی دیده می شوند. مخفی بودن کار و دلهره و درعین حال نوعی شیرینی حاصل از کار به خوبی مشهود است. آن مرد که در گوشه تصویر پرده را به کناری زده است و  این فضای تاریک زیرزمین موید همین نکته است.

 مهمترین گروهی که اوایل انقلاب در زمینه تولید موسیقی انقلابی فعالیت می کرد گروه چاووش بود که ترکیبی بود از گروهای عارف و شیدا. این گروه در موسسه ای به همین نام به تولید و تدریس موسیقی می پرداخت و بعد از به حاشیه رفتن گروههای نزدیک به دربار و همچنین گروههای موسیقی غیر ایرانی؛ چاووشیها که تشکیل شده از یک سری فارغ والتحصیلان هنرستان موسیقی ملی و دانشگاه هنرهای زیبا و البته بیشتر تحت تاثیر مرکز حفظ و اشاعه موسیقی و استادانش ... بودند، دست به فعالیت گسترده در زمینه موسیقی زدند. روه "شیدا" به سرپرستی استاد محمدرضا لطفی در سال ۱۳۵۳ تاسیس شد و یکی از اهداف عمده اش بازسازی موسیقی قدیم ایران بود که بوسیله گروه اجرا می شد و این ترکیب باز فضای جدیدی بود در موسیقی ایران. یکی از نکات مهم در مورد این گروه باب کردن سازهایی نظیر بمتار بود که فضای خیلی خاصی را به موسیقی ایران داد و باعث شد سرودها و آهنگ های انقلابی بی نظیری برای ما ماندگار شوند که هنوز هم رنگ کهنگی نگرفته اند و با شنیدنشان به برخی "معنا"ها پی می بریم.

نمونه اش هم همین ترانه "شب نورد" است با آواز محمدرضا شجریان و آهنگسازی استاد محمدرضا لطفی. شاعر: اصلان اصلانیان، راوی: زنده یاد مهدی فتحی.