وَ إذا مَسَّ الإنسانَ الضُرُ دَعانا لِجنبهِ
أو قاعِداً أو قائماً فلمٌا كََشَفنا عَنهُ ضُرَّهُ مَرَّ
كأَن لٌم يَدعُنا إلي ضُرٍ مَسٌهُ كَذَلِكَ زُيِّنَ لِلْمُسْرِفِينَ مَا كَانُوا يَعْمَلُونَ

" هنگامي كه به انسان زيان و ناراحتي رسد، ما را در حالي كه
به پهلو خوابيده، يا نشسته ، يا ايستاده است، مي خواند اما هنگامي
كه ناراحتي را از او برطرف ساختيم ، چنان مي رود كه گويي هرگز
ما را براي حل مشكلي كه به او رسيده بود نخوانده است !... "