شب از شب هاي پاييزي است 
از آن همدرد و با من مهربان شب هاي شك آور 
شبي گريان و طولاني. 
شبي كه در گمانم من كه آيا برشبم گريد، چنين همدرد، 
و يا بر بامدادم گريد، از من نيز پنهاني. 
من اين مي گويم و دنباله دارد شب. 
خموش و مهربان با من 
به كردار پرستاري سيه پوشيده پيشاپيش، دل بركنده از بيمار،
نشسته در كنارم، اشك بارد شب 
من اينها گويم و دنباله دارد شب

مهدي اخوان ثالث (۱۳۴۰)